ครั้นอดีต ข้ามักโต้เถียงเรื่องกลไกกับ Guizhong อยู่เสมอ
เราต่างมีความเห็นของตัวเอง และไม่มีใครยอมใคร
ครั้งหนึ่ง ข้าเคยใช้งานเลี้ยงสังสรรค์เป็นเหตุผลบังหน้า ในการเชิญราชาแห่งหิน ผู้เป็นกลางที่สุด
มาตัดสินกลไกของเราทั้งสอง...
แต่ราชาแห่งหินกลับบอกว่า "กลไกจิ้งจอกพรางตา" ของ Guizhong นั้นเหนือกว่า ฮึ...
แม้ว่ายากที่จะยอมรับ แต่ข้าก็รู้ดีอยู่แก่ใจ
ว่ากลไกของ Guizhong นั้นเหนือชั้นกว่าข้ามากจริง ๆ...
สำหรับเรื่องราวของ Guizhong และจ้าวขับขานล่องนครานั้น คงต้องเริ่มเล่าตั้งแต่เรื่องของกระดิ่งอันหนึ่ง
Guizhong เชื่อว่า แม้กลไกจะทดแทนดนตรีที่มนุษย์สร้างอย่างสมบูรณ์มิได้
ทว่าก็เพียงพอจะสร้างสรรค์ทำนองเรียบง่ายขึ้นได้
แต่จ้าวขับขานล่องนคราเชื่อว่าดนตรีคือเสียงจากจิตวิญญาณ
เป็นสิ่งที่ออกมาจากความรู้สึก ซึ่งไม่อาจสร้างได้จากกลไก
ทั้งสองโต้เถียงไม่จบไม่สิ้น ข้าจึงต้องขอให้ราชาแห่งหินออกหน้าแทน
ท่านยึดกระดิ่งและนำไปใช้ประกอบพิธีต่าง ๆ นานา
ตั้งแต่นั้นมา ข้าก็เห็นพวกเขารวมตัวกันที่ภูเขาบ่อยครั้ง
เพื่อพูดคุยเรื่องดนตรี กลไก และเรื่องต่าง ๆ ในโลกหล้า
แต่ช่วงเวลาดี ๆ มักจะคงอยู่ไม่นาน ต่อมา สงครามเทพอสูรได้เริ่มขึ้น Guili Plain ลุกท่วมด้วยเปลวเพลิง
Guizhong พ่ายแพ้แก่ข้าศึก และสิ้นใจลงในสมรภูมิ
กระทั่งข้าและจ้าวขับขานไปถึง กลางซากปรักหักพังนั้น... เหลือเพียงร่างไร้วิญญาณของสหายเก่า
ตั้งแต่นั้นมา ด้วยคำร้องขอของจ้าวขับขาน
ราชาแห่งหินจึงได้มอบ "Cleansing Bell" ให้เธอเก็บรักษาไว้
ข้าเองก็ทำตามความปรารถนาของสหายเก่า จึงได้ปรับปรุง "Guizhong Ballista" ของเธอเล็กน้อย เพื่อเป็นการระลึกถึง...
โคม Xiao ลอยขึ้นและร่วงลงครั้งแล้วครั้งเล่า ผู้คนพานพบและลาจาก
กำลังมองอะไรอยู่? Guili Plain งั้นหรือ?
ข้ากำลังมองทิวทัศน์แห่งนี้
ความตายของมนุษย์เปรียบดั่งโคมที่มอดดับ เฉกเช่นเดียวกับเซียนเทพ
บางทีสักวันหนึ่ง เราอาจจะกลายเป็นฝุ่นธุลี
และหวนคืนสู่ผืนดินอีกครา