ความรู้ก่อกำเนิดอารยธรรม และในขณะเดียวกัน ความรู้ก็สามารถทำลายอารยธรรมได้เช่นกัน
หายนะได้มาเยือนโดยไม่ได้นัดหมาย นั่นคือความรู้ที่ไม่ได้มาจากโลกใบนี้
ตั้งแต่ราชา Deshret (Scarlet King) นำ 'ความรู้ต้องห้าม' เข้ามายังโลกใบนี้
มันก็ถูกแพร่กระจายออกไปราวกับโรคระบาด
เสียงกระซิบที่บ้าคลั่งเข้าครอบงำจิตใจ เกล็ดสีดำก็เริ่มคืบคลานไปทั่วแผ่นหลัง
และพื้นดินก็ราวกับถูกพรากชีวิตไป หลงเหลือเพียงความเงียบงันที่แสนสิ้นหวัง
หากไม่ได้ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่เข้ามาช่วยเหลือแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างคงไม่สามารถกอบกู้กลับมาได้อีก
นางรวบรวมเหล่านักบวชมาเพื่อสร้างวิหารขึ้นหลายแห่ง และมอบพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิตให้แก่มัน
ภัยพิบัติถูกหยุดเอาไว้ราวกับปาฏิหาริย์
และสิ่งที่หลงเหลือจากอารยธรรมก็ถูกเก็บรักษาเอาไว้ที่หมู่บ้าน Aaru
แต่ทว่า 'ปาฏิหาริย์' นั้นไม่ยืนยงนัก ตราบใดที่ความรู้ต้องห้ามยังคงอยู่
มันก็จะเป็น 'เชื้อร้าย' ของโลกใบนี้ตลอดไป
จนท้ายที่สุดราชาแห่งผืนทรายผู้หยิ่งทะนง... ราชาของข้า... ก็เลือกที่จะเสียสละตนเอง
ข้าได้คอยปกปักรักษาวิหารต่าง ๆ มาชั่วชีวิต
ในวันนี้ หน้าที่นี้คงใกล้จะถึงคราวสิ้นสุดลงแล้ว
เมื่อยามที่ข้าหลับตาลงอย่างสมบูรณ์ ตรงหน้าก็ปรากฏภาพอันสูงส่งของเทพเจ้าองค์นั้นขึ้นมาอีกครา...
เนื่องจากพลังถูกใช้ไปเพื่อขจัดความรู้ต้องห้ามร่วมกับราชา Deshret (Scarlet King)
ทำให้ร่างของนางหดเล็กลงจนมีรูปลักษณ์ราวกับเด็ก
ช่างน่าแปลกเสียจริง เมื่อนึกถึงนาง ข้าเองก็ไม่รู้สึกหวั่นกลัวความตายอีกต่อไป...
เพราะข้าสัมผัสได้ว่า... ลมหายใจแห่งชีวิต จะยังคงอยู่เคียงข้างเมื่อยามข้าหลับใหล
ชาวทะเลทรายเอ๋ย อย่าได้แค้นเคืองสิ่งใดอีกต่อไปเลย
แต่มีเพียงความเมตตานี้เท่านั้น ที่ห้ามหลงลืมไปเด็ดขาด