Sevgili Mösyö Neuvillette,
nasılsınız?
Bir süredir mektup yazmamıştım,
bu nedenle gelişmelerden artık sizi haber edeyim diye düşündüm.
Sigewinne...
Dük beni sık sık sorduğunuzdan söz etti.
Lütfen endişelenmeyin!
Meropide Kalesi'ndeki herkes bana karşı çok iyi davranıyor.
(Wolsey! Yeter bu kadar!)
(Bu da neyin nesi? Yenebilir bir tarafı yok!)
(Susun ve yiyin!)
Buradaki yemekler harika,
ayrıca insanlar da cana yakın.
Diğer Melusinalar da bazen beni ziyarete geliyorlar.
Geldiklerinde Kaleye sürekli övgüler diziyorlar
ve buradaki insanlarla çok iyi geçiniyorlar.
(Senin için korkunç bir çıkartma...)
(Bu çok şirin. Bunu şirin birine verelim!)
Bir keresinde bana hayatımızın anlamını kendimiz keşfetmemiz gerektiğini söylemiştiniz.
Bence sonuna kadar haklısınız.
Meropide Kalesi'nde hayat çok sıradan geçiyor,
bu yüzden revire pek gelen giden olmuyor
(Adam düştü, düştü!)
(Haha! Çocuk oyuncağı!)
Fakat herkes bana güveniyor
ki bu gerçekten harika bir şey.
Başhemşire olmayı çok seviyorum.
Her neyse,
Dük ile birlikte bir seyahat planlıyoruz,
yani yakında mutlaka görüşeceğiz!
Görüşmeyi iple çekiyorum.
Umarım meşgul değilsinizdir. Hehe, geldik bile!