ปีศาจและวิญญาณร้าย ล้วนแต่มีกรรมเป็นของตน
หรือสิ่งที่กลายร่างเป็นมาร คอยเฝ้ารอเวลาอยู่ในภูเขาที่พำนักแห่งเซียน
ในฐานะหายนะที่เหล่ามวลมนุษย์ต้องเผชิญมาหลากทศวรรษ
ทั้งยังปรากฏตัวในฐานะโรคระบาดที่คอยกัดกร่อนโลกใบนี้มาหลากศตวรรษ
พวกเราเผ่ายักษาบัดนี้ได้ทำตามสัญญา ปราบปีศาจ กำราบมาร
แต่อย่างไร การเข่นฆ่ายาวนานนับพันปีได้สั่งสมวิบากกรรมนับพันปีไปพร้อม ๆ กัน...
ในทุกทิวาราตรี หากเผลอไผลเพียงชั่วครู่ บาปกรรมก็พร้อมที่จะเข้ามากัดกินร่างจนกลายเป็นมารร้าย
แม้แต่ในภวังค์ ร่างกายนี้ยังเป็นศัตรูที่น่ากลัว
"ภัยพิบัตินับพัน และการฆ่าฟันที่ไร้ความปรานี"
"เพลิงแห่งชีวิตและความตายที่ลุกโชน จริงแท้ลวงหลอกล้วนเป็นสุญตา"
นี่เธอหลับมาทั้งวันแล้วนะ แต่ก็ดีแล้วที่ยอมตื่นสักที
ถ้ายังไม่ยอมตื่นละก็ ได้พลาดงานเทศกาล Lantern Rite ปีนี้แน่
ฉันเป็นคนแบกเธอกลับมาเอง
เดี๋ยวฉันไปเอายาให้นะ
แฮ่ ตกใจล่ะสิ พี่ชาย? ไม่เป็นไรน่า หน้ากากนี้มีไว้ใช้เพื่อขับไล่ภูตมารปีศาจร้ายน่ะ
เจ๋งไปเลยใช่ม้า พี่ชายอย่าไปกลัวมันขนาดนั้นสิ
พี่ชายเหนื่อยแล้วงั้นเหรอ?
ปู่! เอาบัวลอยหมักสุรามาให้พี่ชายคนนี้ที่หนึ่งสิ!
โย่ สหาย วันดี ๆ แบบนี้มาดื่มกันสักแก้วมั้ย?
เห? ดูเหมือนว่าบนตัวเธอจะมีกลิ่นเหล้าจาง ๆ อยู่นะ...
ไม่ดีกว่า คืนนี้... ฉันอยากพักสักหน่อย
หึหึ ไม่เลวเลยนี่
อา... การได้ถอดหน้ากากออก ถึงจะแค่คืนเดียวก็ยังดี